عضلهٔ مسِتر عضلهٔ جویدن است و در زاویهٔ فک قرار دارد. دو انگشتتان را روی زاویهٔ فک بگذارید و دندانها را روی هم فشار بدهید؛ برجستگی سفتی که زیر انگشت بالا میآید همان مسِتر است. تزریق بوتاکس در این ناحیه دو دلیل کاملاً متفاوت دارد: یکی درمانی (دندانقروچه و درد فک) و یکی ظاهری (باریکتر شدن زاویهٔ فک). این دو را با هم اشتباه نگیرید، چون انتظار، دوز و بازهٔ زمانیشان فرق میکند.
دلیل درمانی: دندانقروچه و فشار فک
در افرادی که شبها دندانقروچه میکنند یا در طول روز ناخودآگاه فکشان را میفشارند، مسِتر بیش از حد فعال است. نتیجهاش میتواند درد فک هنگام بیدار شدن، سردرد صبحگاهی که از شقیقه شروع میشود، صدای تقتق مفصل، و ساییدگی لبهٔ دندانها باشد. شل کردن نسبی عضله نیروی این فشار را کم میکند؛ عادت را از بین نمیبرد، ولی شدت آسیبش را پایین میآورد.
این تصمیم معمولاً با دندانپزشک یا متخصص فک گرفته میشود و جای نایتگارد را نمیگیرد. نایتگارد دندان را از سایش محافظت میکند و تزریق نیروی وارد بر مفصل و عضله را کم میکند؛ این دو مکملاند، نه جایگزین.
اگر دندانقروچهٔ شما به استرس دورهای گره خورده، انتظار درست این است که در دورههای پرفشار دوباره برگردد. تزریق آستانه را بالا میبرد، منبع استرس را حذف نمیکند.
دلیل ظاهری: باریک شدن زاویهٔ فک
وقتی مسِتر برای مدت طولانی کمکار بماند، حجمش تدریجاً کم میشود و زاویهٔ فک از روبهرو باریکتر دیده میشود. این تنها ناحیهای در کل صورت است که تکرار تزریق در آن اثر تجمعی واقعی دارد، چون تغییر از کاهش حجم عضله میآید نه فقط از شل شدن موقتش.
و اینجا مهمترین محدودیت این ناحیه است: پهنای فک شما دو جزء دارد — استخوان و عضله. بوتاکس فقط روی جزء عضلانی کار میکند. اگر پهنیِ فک شما عمدتاً از زاویهٔ استخوانی میآید، حتی تزریق کامل هم تغییر محسوسی نمیدهد. تشخیص این تفاوت با معاینه و گاهی تصویربرداری انجام میشود، و بخشی از مشاوره است. کسی که بدون این تفکیک قول باریک شدن بدهد، دارد میفروشد.
چه کسی کاندید خوبی است
- کسی که وقتی دندانها را فشار میدهد، برجستگی عضله زیر انگشت واضح و سفت باشد.
- کسی که علامت درمانی دارد — درد فک، سردرد صبحگاهی، ساییدگی دندان.
- کسی که انتظارِ «کمی نرمتر شدن خط فک» دارد، نه تغییر شکل صورت.
چه کسی کاندید خوبی نیست
- کسی که پهنیِ فکش استخوانی است. اینجا پاسخ صادقانه «نه» است.
- کسی که صورت لاغر و چربی زیرپوستی کم دارد؛ کاهش حجم مسِتر میتواند گودی گونه را واضحتر کند.
- کسی که سابقهٔ اختلال مفصل گیجگاهیفکی دارد و بدون نظر متخصص همان مفصل سراغ تزریق آمده است.
دوز و تعداد جلسه در این ناحیه
مسِتر از عضلات پیشانی و اخم بزرگتر و قویتر است، پس واحد بیشتری میخواهد — و هر دو طرف تزریق میشود، چون فک متقارن است. به همین دلیل هزینهٔ این ناحیه معمولاً از نواحی بالای صورت بیشتر است و در جدول قیمت هم واحدش «دو طرف» نوشته شده.
برای هدف ظاهری، معمولاً یک جلسه کافی نیست. اثر تجمعی یعنی جلسهٔ دوم و سوم — با فاصلهٔ سه تا شش ماه — تغییر را تثبیت میکنند. جلسهٔ اول تقریباً همیشه محافظهکارانه است: دوز کم را میشود بعداً اضافه کرد، ولی دوز زیاد را نمیشود پس گرفت و باید ماهها منتظر پایان اثر ماند.
بازهٔ زمانی این ناحیه با بقیه فرق میکند
برخلاف پیشانی و اخم که ظرف سه تا پنج روز نشانه میدهند، تغییر محسوس در مسِتر معمولاً دو تا چهار هفته طول میکشد و اوجش شش تا هشت هفته بعد است. اگر بعد از ده روز تغییری ندیدید، این بهمعنای شکست تزریق نیست — این ناحیه همینطور است و قضاوت زودهنگام اینجا رایجترین اشتباه است.
ماندگاری هم بیشتر است: معمولاً چهار تا شش ماه، و در تکرارهای بعدی گاهی بیشتر، چون حجم عضله از قبل کم شده است.
عوارض و آنچه واقعاً پیش میآید
- خستگی هنگام جویدن. شایعترین اثر هفتههای اول. غذاهای سفت مثل گوشت پرفیبر، آجیل و نان خشک زودتر خستهکننده میشوند. معمولاً ظرف دو تا سه هفته بدن تطبیق پیدا میکند.
- تغییر موقت لبخند. اگر دارو به عضلات اطراف دهان نفوذ کند، لبخند میتواند چند هفته نامتقارن شود. نقطهٔ تزریق و عمق سوزن در این ناحیه دقیقاً به همین دلیل اهمیت دارد.
- فرورفتگی گونه. در تکرارهای زیاد با دوز بالا، کاهش حجم میتواند از حد مطلوب بگذرد. دوز به همین دلیل تدریجی تنظیم میشود.
- برجستگی موقت. در بعضی افراد در هفتههای اول، بخشی از عضله که کمتر دارو گرفته پررنگتر دیده میشود. معمولاً با تنظیم جلسهٔ بعد حل میشود.
- کبودی و حساسیت موضعی در محل سوزن، مثل هر ناحیهٔ دیگر.
مراقبت مخصوص همین ناحیه
قواعد عمومی سر جای خودشان است، ولی دو نکته مخصوص مسِتر است: در هفتهٔ اول آدامس نجوید و از غذاهای خیلی سفت پرهیز کنید تا عضله بیدلیل تحریک نشود، و اگر نایتگارد دارید همچنان استفاده کنید. ماساژ ناحیه در روزهای اول توصیه نمیشود.
هزینه چقدر میشود
بازهٔ تقریبی همین ناحیه پایینتر در همین صفحه آمده است. چون هر دو طرف تزریق میشود و عضله واحد بیشتری میخواهد، عدد این ناحیه از پیشانی و اخم بالاتر است. عدد نهایی بعد از معاینه و تعیین دوز مشخص میشود. عددِ خیلی پایین در این ناحیه معمولاً یعنی دوز ناکافی، و دوز ناکافی در مسِتر یعنی نتیجهای که اصلاً دیده نمیشود.
پرسشهایی که واقعاً پرسیده میشود
آیا صورتم لاغر میشود؟ نه به آن معنا. تغییر در زاویهٔ فک است، نه در گونه یا چانه. اگر دنبال تغییر فرم کلی صورت هستید، این کار آن را انجام نمیدهد.
اگر قطعش کنم فکم پهنتر از قبل میشود؟ نه. عضله بهتدریج به حالت قبل برمیگردد، نه بزرگتر از آن. این باور رایج پایهٔ علمی ندارد.
میشود همزمان با تزریق بالای صورت انجامش داد؟ بله، در یک جلسه ممکن است، ولی انتظار زمانیشان متفاوت است: بالای صورت ظرف یک هفته نتیجه میدهد و مسِتر ظرف یک ماه. اگر این را ندانید، فکر میکنید تزریق فک نگرفته است.
تفاوت این ناحیه با تزریق ژل در فک
این دو کار متضادند و گاهی با هم اشتباه گرفته میشوند. ژل در خط فک حجم اضافه میکند تا خط فک برجستهتر و مشخصتر شود؛ بوتاکس در مسِتر حجم کم میکند تا زاویهٔ فک باریکتر دیده شود. اگر کسی از شما بپرسد «خط فک مشخصتر میخواهید یا فک باریکتر؟» و شما تفاوتش را ندانید، ممکن است دقیقاً برعکسِ چیزی که میخواستید انجام شود.
در بعضی صورتها هر دو با هم انجام میشود — باریک کردن زاویه و تعریف کردن خط فک — ولی این یک تصمیم است، نه یک بستهٔ آماده، و باید در معاینه دربارهٔ آن حرف زده شود.
چرا جلسهٔ بازبینی در این ناحیه مهمتر است
در پیشانی و اخم، جلسهٔ بازبینی روز چهاردهم انجام میشود چون نتیجه تا آن موقع کامل شده. در مسِتر نتیجه هنوز کامل نشده و بازبینی معنای دیگری دارد: بررسی تقارن دو طرف و اینکه آیا جویدن به مشکل خورده است یا نه. بازبینی اصلیِ نتیجه در این ناحیه معمولاً هفتهٔ ششم است.
اگر یک طرف زودتر یا بیشتر از طرف دیگر پاسخ داده باشد، همان جلسه با یک تنظیم کوچک متعادل میشود. صبر کردن تا پایان دوره و شروع دوباره از صفر، راهحل خوبی نیست.
